از یک تا ده

روز نخست: از پادگان که به خانه می‏روم می‏بینم سر کوچه زمین را کنده‏اند. به خانه که می‏رسم می بینم تلفن قطع است. گویا کابل برگردان است و این یعنی اینترنت نداریم.

روز دوم: تماس با مخابرات

-          ببخشید تلفن ما کی وصل می‏شه؟

-          مشغول کشیدن فیبر نوری هستند. تا دو روز دیگه وصل می‏شه.

روز سوم: تلفن قطع. اینترنت نداریم.

روز چهارم: تماس با مخابرات

-          چرا تلفن ما وصل نشده هنوز؟

-          شماره تان را بدهید که چک کنم.

-          [...] 724

-          تلفن شما که مشکلی ندارد!

-          اما اینجا کابل برگردان بود و ما چهار روز است تلفن نداریم!

-          …

بحث فایده ای ندارد. اینترنت نداریم.

روز پنجم: به خانه که می‏رسم می‏شنوم تلفن وصل شده‏است اما از اینترنت خبری نیست. درعوض نامه‏ای از مخابرات آمده‏است با این مضمون که شرکتی که از آن ADSL خریداری کرده‏اید نمی تواند روی کافوهای نوری به شما سرویس‏دهی کند. اگر ADSL می‏خواهید بیایید خودمان به شما می‏دهیم. اینترنت نداریم.

روز ششم: مسئول مربوطه در مخابرات حضور ندارد ولی کسی که آنجا نشسته به خواهرم می‏گوید «پورت‏های ناحیه شما پر هستند». (البته نمی‏دانم چطور در این دو روزی که تازه تلفن وصل شده پورت‏ها پر شده‏اند؟) «درضمن چون منزل شما اجاره‏ایست امکان ارائه خدمات به شما وجود ندارد». پس از کمی صحبت راضی می‏شود با دیدن نسخه اجاره نامه کار را راه بیندازند. اینترنت نداریم.

روز هفتم: کسی نمی‏تواند به مخابرات نمی رود. اینترنت نداریم.

روز هشتم: خواهرم دست از پا درازتر به خانه آمده. گفته اند «چون عملیات کابل برگردان در منطقه شما کامل اجرا نشده‏است ما هنوز تجهیزات ارائه ADSL را نصب نکرده‏ایم اما شاید یکی دو ماه دیگر راه اندازی کنیم. شماره‏تان را بدهید خبرتان می‏کنیم». اینترنت نداریم.

روز نهم: اینترنت نداریم.

روز دهم: تصمیم می‏گیرم گوشی‏ام را به کامپیوتر وصل کنم و به جای مودم استفاده کنم. طرح یک ماهه ایرانسل را هم فعال می‏کنم و بابتش 10هزار تومان می‏دهم. اینترنت وصل می شود.

درهمین زمینه: وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات: اینترنت 10 مگابیتی در منازل!