قرآنی که هست؛ قرآنی که نیست

بى‌ترديد، ما اين قرآن را به تدريج نازل كرده‌ايم، و قطعاً نگهبان آن خواهيم بود. سوره حجر- آیه 9

در همین ابتدا و پیش از آنکه به دیگران زحمت این را بدهم که تلاشی برای محکومیت من انجام دهند اینجانب، نویسنده این خطوط، توهین به هرگونه اعتقادات و باورهای ادیان آسمانی را محکوم می‏کنم.

***

هنوز تب محکومیت قرآن سوزی عرق نکرده است و قضاوت درباره آنچه انجام می‏شود چندان ساده نیست. به هرحال از قدیم گفته‏اند آدم را سگ بگیرد اما جو نگیرد. طبق روال گذشته به نظر می‏رسد بعد از راهپیمایی امروز این ماجرا آرام آرام در سراشیبی سکوت رسانه‏ای قرار بگیرد.

خبر تلاش «تری جونز» برای سوزاندن قرآن چیز جدیدی نیست. حداقل من خیلی قبل از اینها درباره‏اش خوانده بودم و اولین باری هم که در تلویزیون درباره آن شنیدم در یکی از آخرین برنامه های «راز» بود که در آخرین شب‏های ماه رمضان پخش شد و نادر طالب‏زاده در آن برنامه نظرش این بود که «پرداختن رسانه‏های غربی به این ماجرا –در حالی که رسانه‏های ما در این‏باره ساکت هستند- تنها برای ایجاد جو رسانه‏ای و انحراف اذهان است و اقدام یک کشیش در کلیسایی با صد نفر پیرو چیز چندان قابل اعتنایی نیست». اما پس از چند روز این رسانه‏ها و جوامع مسلمان بودند که هیزم‏کش آتش این ماجرا شدند.

تری جونز

تری جونز و کسانی که با او همراهی کردند البته دلایل خودشان را برای این کار دارند که آنها را در مصاحبه‏هایشان اعلام کرده‏اند اما آنچه که من دوست دارم به آن بپردازم دلایل و انگیزه‏های کسانی است که این اقدام را محکوم کرده‏اند. بهترین حالت این است که فکر کنیم تمام محکوم کنندگان برای رضای خدا از این کار ناراحت شده‏اند اما شواهد موجود چیز دیگری را نشان می‏دهد. نگاهی به موج محکومیت‏ها و پیام‏های صادر شده در این باره در رسانه‏های ایران نشان می‏دهد که هدف اصلی بسیاری از این پیام‏ها قبل از این که دفاع از قرآن باشد محکوم کردن هیئت حاکمه آمریکاست. اینها را ببینید:

ديگر نبايد كسي در ايران به فكر مذاكره با دولت متوحش آمريكا باشد/ سوزاندن قرآن نشان از ضعف و درماندگي سران آمريكاست/ رژيم صهيونيستي و آمريكا مسئول اهانت به ساحت قرآن كريم هستند/ ماهيت شوم آمريكا براي جهانيان مشخص شده‏است/ اهانت جنون‌آميز به قرآن، اسلام‌ستيزي به سركردگي صهيونيزم و رژيم آمريكا است.

این میان اما، دیگر اهانت‏ها به دست فراموشی سپرده می‏شوند. چیزهایی که شاید تا به حال به گوشتان نخورده باشد. اینها را هم ببینید:

بی احترامی به قرآن در مهمانی قذافی/ قذافی قرآن را تصحیح می کند/ سوزاندن قرآن توسط هندوها (بیش از یک سال پیش)

قذافی برای زیبارویان ایتالیایی قرآن می‏خواند

قرآن سوزی در هند

این تفاوت واکنش‏ها در کجاست؟ چرا اقدام چند نفر که دارای هیچ مقام و منصبی در آمریکا نیستند این گونه بازتاب داده می شود و محکوم می‏شود اما اقدام فردی مانند قذافی که بالاترین جایگاه حکومت لیبی را در اختیار دارد با بی‏تفاوتی روبرو می‏شود. جواب روشن است. انگیزه محکوم کنندگان رویدادهای آمریکا دفاع از قرآن نیست. این ماجرا دستاویزی است تا وجهه حکومت آمریکا نزد مردم پایین آورده شود و این میان قرآن است که وجه المصالحه قرار می‏گیرد.

احمدی نژاد و قذافی در آغوش یکدیگر